Птица ме събуди рано
и ми каза - "Добър ден",
утро бе и много рано,
но за нея беше ден.
С глас човешки проговори,
искаше да ми говори,
да ме учи, поучава,
стига вдигала съм врява.
Две перца ми подари
и запя, тя не цвърчи,
не бе врабче обикновено,
не беше птиче дребно.
А слънцето надничаше,
зад облак почернял
и някъде ти сричаше,
стихът ми проумял.
08 август 2019.,Плевен
Анита Христова Трифонова
Препоръчани коментари