Не мога да забравя младостта,
дълбокото във твоя мъжки поглед,
но много време мина и така
изтече всичко хубаво, без оглед
на време, перспектива, красота,
обърка истинското в тази връзка,
не стана синоним на вечността,
сега не искам стъпката ти дръзка,
сега съм с друг. И времето тече,
опарено от нова обич силна.
Върви си, мое хубаво момче.
Духът ми може само да те милва.
2016г., София
Автор: Росица Копукова
И адвокатска кантора за автентичност на творбите..
Препоръчани коментари