Отрязах клон с пробождащи игли,
не беше роза, нито шипка, друг е,
големи, чак по пръстите се впи,
бре-е-е-ей, колко много иска да ме спука.
И метнах го на купа за палеж,
където наредих смирени клони,
а туй не ще, надига се на еж
и заплашително с иглите гони.
На края, знам , че ще се предадеш,
изсъхнеш ли, ще пална и кибрита.
Ама се чудя - даже да умреш
се браниш смело и на бод налиташ!
10 юни 2019г., Симеоново-вилата
Росица КОПУКОВА
Препоръчани коментари