Много ми е мило, много ми е драго,
на сърце ми расне, на душа ми ляга
българско и родно - от килим до песен,
българска природа - от пролет до есен.
Доста свят пребродих, всичко ми е чуждо,
всякакви народи със различни нужди,
със различни нрави, с разни табиети,
тука ме постави Господ под небето
и добре се чувствам, българка се вричам,
името си мое няма да отричам,
даже като пиша, псевдоним не слагам,
българка си лягам, българка си ставам.
27 януари 2020г., София
Росица КОПУКОВА
Препоръчани коментари