Не искам аз да съм трагична,
не съм от всички по-различна.
Отново мрак покри земята,
а с утрото какво ме чака.
Дали стиха ми с нежност
болката ми ще отнеме.
Дали на лебеда крилата,
ще ме спасят от самотата.
А утре може би ме чака
гостенката дългокоса.
И песента на лебед в мрака,
оплакващ сетната си обич.
Препоръчани коментари