Болката в сърцето,
в късчета лед се превръща,
не искам пак да бъде разбито.
Мислите са само мои,
в душата си аз не допускам,
да ме разсъбличат пласт по пласт,
до нея ще допусна този,
който на сърцето ми лежи.
Не играя роли,нито маскарад,
а Шексир нежно с гробовен глас,
в ушите ми нашепва остави,
да играят своите роли,
запази душата си от погледите злобни.
Понякога искам да съм цвете,
съвършено като цвят на лотос,
но кой до мен ще стигне,
нужен ли ще ми бъде,
там сред съвъшенство и красота.
Препоръчани коментари