"...За Tuksum - баткото на Стояна, разправят, че все на егрека седял. И кога го оженили, той още на другио ден се върнал в планината, при овцете. Рекох “оженили”, защото на овчарите им избирали невести старите хора, дето си седат у селото, че нали момите са там. Моми у гората нема. Как Tuksum да си намери невеста сам, като е все на егрек. Та намерили му невеста, научили го какво да й работи, он се изширил еднаж, дваж и хванал балкана.
Веднъж, требе да е било по Петков ден, дошло запъхтяно едно дете от селото и отдалеко крещяло като приклещено:
-Бате Tuksum, вика, старите ме пратиа да ти кажем, дека жена ти е много болна и до сабале може да се откине, да си дойдеш, да се простите, оти оно знае ли се.
Бре, ами сега. Оставил Tuksum брато си Стоенчо, он вече бил пораснал, да пази стадото и заедно с детето слезнали у селото. Влиза дома Tuksum и що да види. Невеста Нифтора се тръшнала у дрехи и бере душа. Нагледал й се Tuksum, подсмръкнал от жал, па си рекъл:
- Така и така ще мре, барем да не си ойде зян, да взема да я сайдисам, доде е още топла.
Примъкнал се той под чергите и хванал, та я онодел. Невеста Нифтора отворила едно оче и се поусмихнала. Онодел я Tuksum още еднаж, она продумала и руменина избила по бузите й.
- Бре, рекъл си Tuksum, она комай се сафереса...
И фанал та я потретил. От третия път невестата живнала съвсем, станала от постелята, позамила се, па взела точилката да точи баница. Докато точила, Tuksum се превъртел заднешката и я онодел още еднаж. Невеста Нифтора запояла кръшна песен. Нагостила Tuksum с баница, сипала по ракия, пийнали они и Tuksum още еднаж я онодел.
На сабалето он се застегал па да оди на егреко, оти стоката требе да се чува и рани. Невеста Нифтора му турила баница за по път, наточила му оканица ракия, изпратила го до накрай селото по живо по здраво.
Върви по пато Tuksum и реве. Върви, реве, та си глава кине. На егреко брато Стоенчо го пита:
-Що стана бате, изпратихте ли невеста Нифтора?
- Какво да ревем за Нифтора, дума Tuksum хълцайки, Нифтора се оправи, я и намерих церо. Ревем за тата, дека лани го отървахме, та умре, да съм знаел..."