Когато срещна куче или птица
във този толкова объркан свят,
ще хвърля сандвич или пък трошица,
да не усещат ,като ходят, глад.
Те нямат общо с кожени каишки
и снобски възгордял се господар,
не са разглезени, не искат нищо,
но имат право и на шепа дар.
Доволна, че ме гледат с благодарност,
по пътя си ще продължа напред,
а утре, с неочакваната вярност,
ще ме познаят и ще са при мен.
Животът е за всички. Нямам право
да ги подмина като пътен знак.
Не обеднява този, който дава,
защото Господ му го връща пак.
13 юли 2023г., София
Росица КОПУКОВА
Препоръчани коментари